ลูก จาชัวร์ นาธานสัน ขอกราบรายงานความสำเร็จในการก่อตั้งชมรมสมาธิ หรือ meditation club ในโรงเรียนไฮสคูลครับ ตอนนี้ลูกอายุ 15 ปี เรียนอยู่เกรด 9 ของโรงเรียน Ridgewood High school
ระหว่างการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวด้วยตนเอง กับการที่มีผู้อื่นสร้างให้ จะมีอานิสงส์เหมือนกันหรือต่างกันหรือไม่อย่างไร, วิบากกรรมใดทำให้เป็นออทิสติก และบางคนเป็นโรคเครียด จนถึงขนาดทำงานไม่ได้ ต้องเข้ารับการรักษา เกิดจากวิบากกรรมใดบ้าง และอีกมากมาย แต่ทุกคำถาม...ล้วนมีคำตอบ ที่นี่...ที่เดียว
คุณพ่อของเธอป่วยเป็นมะเร็งที่กล่องเสียง จนเสียชีวิต …พี่ชายและพี่สะใภ้ของเธอ อยากมีลูกมาก ได้ไปทำกิฟท์หลายครั้งเพื่อให้มีลูก ต่อมาได้ลูกสาวสมใจ แต่ลูกของพวกเขากลับมีอาการไม่ปกติ เป็นออร์ทิสติค …และกับคำถามว่า เพราะวิบากกรรมใด ทำให้เป็นนิ่วในไต ต้องไปสลายนิ่วทุกๆ 5ปี…
วันนี้ลูกขออนุญาตนำความสำเร็จในการทำโครงการวีสตาร์เนปาล มาถวายเป็นของขวัญวันเกิดในวาระครบ 70 ปีของหลวงพ่อ และเพื่อเฉลิมฉลองที่โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาใกล้อายุครบ 12 ปีเจ้าค่ะ
วันที่ลูกกับคุณแม่ได้อัญเชิญผ้าไตรกฐิน ทุกย่างก้าวของลูก คือ ความปีติใจอย่างท่วมท้น น้ำตาแห่งความปีติไหลออกมาไม่ขาดสาย ตั้งแต่ก้าวแรกจนถึงก้าวสุดท้าย จนมานั่งรับพรก็ยังร้องไห้อยู่ ลูกไม่เสียดายทรัพย์เลย แค่เรานึกถึงบุญที่ได้ทำ ขนาดว่า หลังคามหารัตนวิหารคดยังไม่เสร็จเรายังปลื้มขนาดนี้ แล้วถ้าสร้างเสร็จจะปลื้มขนาดไหน
บ้านของเธอเป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของซีแอตเติ้ล...คุณพ่อของเธอ ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เป็นเวลาถึง 19ปี คุณแม่ของเธอ ตาเป็นต้อหิน กลางวันมองเห็นเพียงรางๆ กลางคืนมองไม่เห็น พี่ชายของเธอ เป็นลูกกตัญญู ชอบปฏิบัติธรรม ชอบทำบุญสังฆทาน ต่อมา ลูกชายของเขาป่วย เขาพยายามหาทางรักษาลูกชาย จนหลงผิดไปเชื่อถือพวกสิงๆทรงๆ
ขณะที่เธอนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล หลังการผ่าตัด เธอมีความรู้สึกเหมือนตัวเองได้ออกไปอยู่นอกร่าง เธอเห็นชายคนหนึ่งนอนทับอยู่ที่ร่างของเธอ เธอพยายามเรียกร้องให้คนช่วย แต่ไม่มีใครได้ยินเธอเลย…ในที่สุดเพราะ นึกถึงพระรัตนตรัย และบุญกุศลที่ได้เคยทำมา เธอก็สามารถกลับเข้าร่างได้สำเร็จ …เกิดอะไรขึ้นกับเธอ เป็นเพียงอุปทาน หรือเป็นเรื่องจริง…
ซึ่งตั้งแต่เข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ ลูกรู้สึกชีวิตนี้ มีแต่การแข่งขัน ต้องแก่งแย่งกันทุกอย่าง ดูวุ่นวายไม่เหมือนต่างจังหวัดเลย ลูกต้องตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ คือตีสี่ครึ่ง ฝ่าสภาพการจราจรที่คับคั่งเพื่อไปเรียน หนำซ้ำพอ 5โมงเย็น ถึงเวลาเลิกแล้ว ก็ต้องโหนรถเมล์ที่เบียดเสียด กว่าจะถึงบ้านก็หนึ่งทุ่ม ลูกรู้สึกเบื่อ หงุดหงิด เซ็ง จำเจ ไม่มีความสุขเลย
น้ำเมามีโทษมหันต์ ต่อชีวิตในปัจจุบัน และในปรโลก...ชายคนหนึ่ง เพราะดื่มน้ำเมา ทำให้จากที่เป็นคนดี กลายเป็นคนร้าย ทุบตีภรรยาตนเองอย่างทารุณ ซ้ำร้าย ชาวบ้านยังพากันคิดว่า ภรรยาของเขาเป็นปอบ เธอต้องถูกชาวบ้านทรมานด้วยวิธีการต่างๆจนเธอทนไม่ไหว เสียชีวิตไปในที่สุด…ชายอีกคน ดื่มเหล้า เที่ยวกลางคืนตั้งแต่เป็นวัยรุ่น…ในที่สุดตายเพราะเมาแล้วขับ
